Ostatnio wykonywałem próby z cyjanotypią na szkle. Szczegółowy opis jak można to zrobić znajdzie się jako suplement w moim e-booku "Magia fotografii - Cyjanotypia".
Osoby, które już wcześniej zakupiły e-book, otrzymają suplement gratis.
.jpg)
piątek, 14 czerwca 2013
Cyjanotypia na szkle - suplement
Cyjanotypię można wykonywać nie tylko na papierze ale także na tkaninach, drewnie, kamieniu.
Ostatnio wykonywałem próby z cyjanotypią na szkle. Szczegółowy opis jak można to zrobić znajdzie się jako suplement w moim e-booku "Magia fotografii - Cyjanotypia".
Osoby, które już wcześniej zakupiły e-book, otrzymają suplement gratis.
.jpg)
Ostatnio wykonywałem próby z cyjanotypią na szkle. Szczegółowy opis jak można to zrobić znajdzie się jako suplement w moim e-booku "Magia fotografii - Cyjanotypia".
Osoby, które już wcześniej zakupiły e-book, otrzymają suplement gratis.
piątek, 7 czerwca 2013
Pokłosie WPPD
piątek, 31 maja 2013
David Adams - niezwykłe projekty
Jeśli chodzi o techniki alternatywne, to chyba najwięcej "dzieje" się w ostatnim czasie wśród fotografów wykorzystujących technikę mokrego kolodionu.
Znaczna ilość tych prac i podejmowane próby często są wykonywane w przeświadczeniu, że "jak coś zrobię w mokrym kolodionie to od razu będzie dzieło sztuki". Tak oczywiście nie jest ale jest też faktem, że "ilość zaczyna przechodzić w jakość", coraz częściej można znaleźć interesujących autorów wykorzystujących tę technikę w zaskakujący sposób.
Dzisiaj chciałem przedstawić dwa, moim zdaniem bardzo interesujące projekty wykorzystujące tę technikę, obydwa są autorstwa amerykańskiego fotografa Davida Adamsa
Pierwszy to projekt zatytułowany"Conversations with History".
W efekcie działań artysty otrzymujemy niezwykłe artefakty łączące w sobie historię miejsca i istotę fotografii, która działa w tym przypadku podwójnie; poprzez niszczące przez wiele lat działanie światła na przedmiot i poprzez wykorzystanie techniki mokrego kolodionu do utrwalenia otaczającego krajobrazu.
Na drugi projekt pod nazwą "36 Exposures" składa się 36 zdjęć, do wykonania których zostały wykorzystane metalowe kasety od filmów małoobrazkowych.
Kasety te to pozostałość po zajęciach ze studentami. Portrety studentów, wykorzystane kasety i zastosowany proces odegrały kluczową rolę w początkowym etapie poznawania przez nich fotografii.
Cała seria, pokazująca fascynację autora ewolucją fotografii, umieszczona jest w mahoniowej kasecie zaprojektowanej i zbudowanej w taki sposób aby odwoływać się do historii fotografii.
David Adams jest reprezentowany przez Etherton Gallery
Znaczna ilość tych prac i podejmowane próby często są wykonywane w przeświadczeniu, że "jak coś zrobię w mokrym kolodionie to od razu będzie dzieło sztuki". Tak oczywiście nie jest ale jest też faktem, że "ilość zaczyna przechodzić w jakość", coraz częściej można znaleźć interesujących autorów wykorzystujących tę technikę w zaskakujący sposób.
Dzisiaj chciałem przedstawić dwa, moim zdaniem bardzo interesujące projekty wykorzystujące tę technikę, obydwa są autorstwa amerykańskiego fotografa Davida Adamsa
Pierwszy to projekt zatytułowany"Conversations with History".
W efekcie działań artysty otrzymujemy niezwykłe artefakty łączące w sobie historię miejsca i istotę fotografii, która działa w tym przypadku podwójnie; poprzez niszczące przez wiele lat działanie światła na przedmiot i poprzez wykorzystanie techniki mokrego kolodionu do utrwalenia otaczającego krajobrazu.
Na drugi projekt pod nazwą "36 Exposures" składa się 36 zdjęć, do wykonania których zostały wykorzystane metalowe kasety od filmów małoobrazkowych.
Kasety te to pozostałość po zajęciach ze studentami. Portrety studentów, wykorzystane kasety i zastosowany proces odegrały kluczową rolę w początkowym etapie poznawania przez nich fotografii.
Cała seria, pokazująca fascynację autora ewolucją fotografii, umieszczona jest w mahoniowej kasecie zaprojektowanej i zbudowanej w taki sposób aby odwoływać się do historii fotografii.
David Adams jest reprezentowany przez Etherton Gallery
czwartek, 23 maja 2013
Warsztaty z mokrego kolodionu
W drugiej połowie lipca w Tleniu, w malowniczych plenerach Borów Tucholskich odbędą się warsztaty w technice mokrego kolodionu.
Zajęcia poprowadzi Marcin Sudziński – fotograf i animator kultury z Lublina. Warsztat zakłada dwudniową pracę w terenie z grupą od 6 do 8 osób.
Prócz praktycznych aspektów warsztatów (nauka historycznej techniki, samodzielnie wytwarzanie światłoczułego materiału, fotografowanie wielkoformatową kamerą w plenerze) uczestnicy warsztatów będą mieli okazję wzięcia udziału w pogadankach i pokazach na tematy związane z historią fotografii i historią kultury, zobaczenia oryginalnych prac na papierze, szkle, uczestniczenia w projekcjach przygotowanych przez prowadzącego.
Zapisywać można się już teraz, a więcej informacji na stronie organizatora.
fot. Marcin Sudziński
Zajęcia poprowadzi Marcin Sudziński – fotograf i animator kultury z Lublina. Warsztat zakłada dwudniową pracę w terenie z grupą od 6 do 8 osób.
Prócz praktycznych aspektów warsztatów (nauka historycznej techniki, samodzielnie wytwarzanie światłoczułego materiału, fotografowanie wielkoformatową kamerą w plenerze) uczestnicy warsztatów będą mieli okazję wzięcia udziału w pogadankach i pokazach na tematy związane z historią fotografii i historią kultury, zobaczenia oryginalnych prac na papierze, szkle, uczestniczenia w projekcjach przygotowanych przez prowadzącego.
Zapisywać można się już teraz, a więcej informacji na stronie organizatora.
fot. Marcin Sudziński
piątek, 10 maja 2013
Dagerotypia część 2
Gdy przygotowywałem ten post nie miałem pojęcia, że w przeddzień publikacji uzupełnię go o informację związaną z bohaterem filmu. Takashi Arai otwiera 11 maja w Amagasaki Cultural Center (Hyogo,Japonia) swoją indywidualną wystawę zatytułowaną "Exposed in a Hundred Suns".
A teraz już wracam do drugiej części o dagerotypii.
Wykonywanie dagerotypów to nie jest "lekki kawałek chleba". Na filmie możemy zobaczyć jak to robi Takashi Arai, widać, że trzeba się przy tym "napracować". Przy tym procesie należy pamiętać, że stosowana "chemia" do przyjaznych nie należy.
Jestem ciekaw czy obecnie ktoś w Polsce wykonuje dagerotypy?
A teraz już wracam do drugiej części o dagerotypii.
Wykonywanie dagerotypów to nie jest "lekki kawałek chleba". Na filmie możemy zobaczyć jak to robi Takashi Arai, widać, że trzeba się przy tym "napracować". Przy tym procesie należy pamiętać, że stosowana "chemia" do przyjaznych nie należy.
Jestem ciekaw czy obecnie ktoś w Polsce wykonuje dagerotypy?
piątek, 3 maja 2013
Światowy Dzień Mokrego Kolodionu
Wygląda na to, że mamy "wysyp" "światowych dni" w fotograficznych technikach alternatywnych.
Tym razem to World Wet Plate Day czyli rzecz dotyczy mokrego kolodionu.
Już jutro, 4 maja 2013 można wykonać w tej technice zdjęcie i w postaci pliku cyfrowego przesłać na adres organizatora.
Zdjęcia wykonane w ubiegłym roku (tegoroczna to już piąta edycja) można oglądać tutaj
O mokrym kolodionie pisałem już kilkakrotnie na tym blogu, między innymi tutaj i tutaj.
Myślę, że takie imprezy to znakomita zabawa, a zarazem świetny sposób popularyzacji tych technik.
Tym razem to World Wet Plate Day czyli rzecz dotyczy mokrego kolodionu.
Już jutro, 4 maja 2013 można wykonać w tej technice zdjęcie i w postaci pliku cyfrowego przesłać na adres organizatora.
Zdjęcia wykonane w ubiegłym roku (tegoroczna to już piąta edycja) można oglądać tutaj
O mokrym kolodionie pisałem już kilkakrotnie na tym blogu, między innymi tutaj i tutaj.
Myślę, że takie imprezy to znakomita zabawa, a zarazem świetny sposób popularyzacji tych technik.
czwartek, 25 kwietnia 2013
Światowy Dzień Fotografii Otworkowej
To już najwyższa pora (zostały tylko trzy dni) na przygotowania do Światowego Dnia Fotografii Otworkowej czyli fotografii otrzymywanej bez użycia obiektywu.
Od 2001 roku w ostatnią niedzielę kwietnia "otworkowcy całego świata łączą się" w ramach Pinhole Day.
ŚDFO (Worldwide Pinhole Photography Day) to międzynarodowa impreza mająca na celu popularyzację sztuki fotografii otworkowej. 28 kwietnia na całym świecie odbędą się spotkania, wystawy, prezentacje i warsztaty poświęcone fotografii otworkowej.
Fotografie wykonane w tym dniu będą pokazane na stronach internetowych organizatora.
W zeszłym roku w Worldwide Pinhole Photography Day uczestniczyło 3865 autorów z 74 krajów, z Polski wzięło udział 79 osób.
Dużo cennych informacji w języku polskim o fotografii otworkowej znaleźć można tutaj.
Od 2001 roku w ostatnią niedzielę kwietnia "otworkowcy całego świata łączą się" w ramach Pinhole Day.
ŚDFO (Worldwide Pinhole Photography Day) to międzynarodowa impreza mająca na celu popularyzację sztuki fotografii otworkowej. 28 kwietnia na całym świecie odbędą się spotkania, wystawy, prezentacje i warsztaty poświęcone fotografii otworkowej.
Fotografie wykonane w tym dniu będą pokazane na stronach internetowych organizatora.
W zeszłym roku w Worldwide Pinhole Photography Day uczestniczyło 3865 autorów z 74 krajów, z Polski wzięło udział 79 osób.
Dużo cennych informacji w języku polskim o fotografii otworkowej znaleźć można tutaj.
czwartek, 18 kwietnia 2013
Dagerotypia
Postanowiłem przedstawić, z pomocą filmów, rozwój różnych technik fotograficznych.
Na początek oczywiście dagerotypia.
19 sierpnia 1839 roku w Akademii Nauk i Akademii Sztuk Pięknych w Paryżu udostępniono światu proces fotograficzny- dagerotypię, nazwany tak od nazwiska jednego z wynalazców-Luis Jacques Mande Daguerre (drugim był zmarły wcześniej, jego wspólnik Józef Nicefor Niepce).
W tym pierwszym procesie fotograficznym, obraz powstawał na wypolerowanej na lustrzany połysk, miedzianej,pokrytej srebrem płytce i uczulonej na światło parami jodu.
Tuż przed zdjęciem wkładano wypolerowaną blaszkę do specjalnej skrzynki w której osiadanie par jodu trwało do 30 minut. Po naświetleniu utajony obraz wywoływano w parach rtęci, tworząc pozytywowy obraz.
W wyniku tego procesu otrzymywano unikalny, odwrócony stronami, monochromatyczny, o bardzo wysokiej rozdzielczości i znakomitym oddaniu szczegółów obraz.
Dagerotyp jest zdjęciem unikatowym, bardzo delikatnym, który łatwo ulegał uszodzeniom i dlatego umieszczano go pod szkłem i zamykano w etui. Dagerotypy ze względu na bardzo niską czułość trzeba było naświetlać nawet kilkadziesiąt minut.
Sam proces można prześledzić oglądając znakomicie zrealizowany przez Museu del Cinema (Girona, Hiszpania), animowany film o dagerotypii:
i drugi film zrealizowany przez J. Paul Getty Museum
.
Na początek oczywiście dagerotypia.
19 sierpnia 1839 roku w Akademii Nauk i Akademii Sztuk Pięknych w Paryżu udostępniono światu proces fotograficzny- dagerotypię, nazwany tak od nazwiska jednego z wynalazców-Luis Jacques Mande Daguerre (drugim był zmarły wcześniej, jego wspólnik Józef Nicefor Niepce).
W tym pierwszym procesie fotograficznym, obraz powstawał na wypolerowanej na lustrzany połysk, miedzianej,pokrytej srebrem płytce i uczulonej na światło parami jodu.
Tuż przed zdjęciem wkładano wypolerowaną blaszkę do specjalnej skrzynki w której osiadanie par jodu trwało do 30 minut. Po naświetleniu utajony obraz wywoływano w parach rtęci, tworząc pozytywowy obraz.
W wyniku tego procesu otrzymywano unikalny, odwrócony stronami, monochromatyczny, o bardzo wysokiej rozdzielczości i znakomitym oddaniu szczegółów obraz.
Dagerotyp jest zdjęciem unikatowym, bardzo delikatnym, który łatwo ulegał uszodzeniom i dlatego umieszczano go pod szkłem i zamykano w etui. Dagerotypy ze względu na bardzo niską czułość trzeba było naświetlać nawet kilkadziesiąt minut.
Sam proces można prześledzić oglądając znakomicie zrealizowany przez Museu del Cinema (Girona, Hiszpania), animowany film o dagerotypii:
i drugi film zrealizowany przez J. Paul Getty Museum
.
piątek, 5 kwietnia 2013
IMAGO 1:1 - największy na świecie przenośny aparat fotograficzny
W 1970 roku fizyk Werner Kraus i artysta Erhard Hößle zbudowali aparat naprawdę wielkoformatowy.
Ich aparat IMAGO 1:1 miał wymiary 7 x 4 x 3 metry.
Wykonywano nim przede wszystkim reprodukcje rysunków i planów architektonicznych. Rozwój technik drukarskich spowodował upadek tego projektu w 1980 roku.
W 2004 roku Susanna Kraus, córka Wernera Krausa, przypadkowo odnalazła w domu plany i zdjęcia aparatu. Odszukała aparat i z pomocą dwóch synów doprowadziła do reaktywacji IMAGO.
Aparat umożliwia wykonywanie zdjęć bez negatywu, w skali 1:1 bezpośrednio na specjalnym papierze fotograficznym w formacie 60x200 cm.
Inaczej niż przy zwykłej obróbce papierów czarno-białych gdzie obraz naświetlany jest przez negatyw, w tym przypadku wykorzystuje się specjalne srebrowo-żelatynowe papiery- odwrotki, na których od razu, bez naświetlania przez negatyw uzyskuje się pozytywowy obraz.
Taki sposób otrzymywania obrazu sprawia, że "imagogram"jest unikatem. Po dziesięciu minutach od wykonania zdjęcia możesz mieć swój wyjątkowy autoportret.
Po ponownym uruchomieniu aparatu, od 2006 roku papier jest produkowany przez szwajcarską firmę Ilford i od 2008 roku przez angielską Harman Technology.
Obecnie aparat znajduje się w Berlinie, czasem jest składany i wyrusza w podróż po świecie.
Ich aparat IMAGO 1:1 miał wymiary 7 x 4 x 3 metry.
Wykonywano nim przede wszystkim reprodukcje rysunków i planów architektonicznych. Rozwój technik drukarskich spowodował upadek tego projektu w 1980 roku.
W 2004 roku Susanna Kraus, córka Wernera Krausa, przypadkowo odnalazła w domu plany i zdjęcia aparatu. Odszukała aparat i z pomocą dwóch synów doprowadziła do reaktywacji IMAGO.
Aparat umożliwia wykonywanie zdjęć bez negatywu, w skali 1:1 bezpośrednio na specjalnym papierze fotograficznym w formacie 60x200 cm.
Inaczej niż przy zwykłej obróbce papierów czarno-białych gdzie obraz naświetlany jest przez negatyw, w tym przypadku wykorzystuje się specjalne srebrowo-żelatynowe papiery- odwrotki, na których od razu, bez naświetlania przez negatyw uzyskuje się pozytywowy obraz.
Taki sposób otrzymywania obrazu sprawia, że "imagogram"jest unikatem. Po dziesięciu minutach od wykonania zdjęcia możesz mieć swój wyjątkowy autoportret.
Po ponownym uruchomieniu aparatu, od 2006 roku papier jest produkowany przez szwajcarską firmę Ilford i od 2008 roku przez angielską Harman Technology.
Obecnie aparat znajduje się w Berlinie, czasem jest składany i wyrusza w podróż po świecie.
sobota, 30 marca 2013
Zamiast świątecznych życzeń...
proponuję na chwilę oderwać się od świątecznych stołów i po spacerze (mam nadzieję, że w końcu przy ładnej pogodzie) obejrzeć niezwykły film.
Rzecz jest o AA ale nie jest to film o tym z czym zwykle kojarzą się te litery.
Cały tytuł to "Artists & Alchemists", a w filmie o swojej pracy i twórczości opowiadają znakomici współcześni
artyści-alchemicy wykorzystujący dawne techniki fotograficzne.
Zajrzymy do pracowni i posłuchamy takich autorów jak: Jayne Hinds Bidaut, Chuck Close, John Coffer, Adam Fuss, Mark Kessell, Sally Mann, Mark Osterman, France Scully Osterman, Irving Pobboravsky i Jerry Spagnoli.
To znakomity dokument autorstwa Chrisa Eksteina o XIX wiecznych technikach fotograficznych realizowanych przez współczesnych artystów.
Wszystkie dziesięć części filmu można zobaczyć tutaj: Artists & Alchemists, naprawdę warto i tylko żal, że tak krótko trwają.
Trailer:
Rzecz jest o AA ale nie jest to film o tym z czym zwykle kojarzą się te litery.
Cały tytuł to "Artists & Alchemists", a w filmie o swojej pracy i twórczości opowiadają znakomici współcześni
artyści-alchemicy wykorzystujący dawne techniki fotograficzne.
Zajrzymy do pracowni i posłuchamy takich autorów jak: Jayne Hinds Bidaut, Chuck Close, John Coffer, Adam Fuss, Mark Kessell, Sally Mann, Mark Osterman, France Scully Osterman, Irving Pobboravsky i Jerry Spagnoli.
To znakomity dokument autorstwa Chrisa Eksteina o XIX wiecznych technikach fotograficznych realizowanych przez współczesnych artystów.
Wszystkie dziesięć części filmu można zobaczyć tutaj: Artists & Alchemists, naprawdę warto i tylko żal, że tak krótko trwają.
Trailer:
Subskrybuj:
Posty (Atom)